Untitled Document

En toen brak 17 juni aan, en kwam Lucia onze twee donderstenen brengen. Ze vonden het helemaal niet eng, en kwamen gelijk de transportmand uit om de boel eens even goed te verkennen. Volgens mij vonden ze het maar wat spannend allemaal! Natuurlijk waren we weer eens vergeten de camera erbij te houden, dus helaas, geen foto's van de eerste uurtjes.

We hebben besloten om ze Jip en Janneke te noemen. En het grappige is, dat ze ook al een beetje naar hun namen luisteren!

En toen brak 17 juni aan, en kwam Lucia onze twee donderstenen brengen. Ze vonden het helemaal niet eng, en kwamen gelijk de transportmand uit om de boel eens even goed te verkennen. Volgens mij vonden ze het maar wat spannend allemaal! Natuurlijk waren we weer eens vergeten de camera erbij te houden, dus helaas, geen foto's van de eerste uurtjes. We hebben besloten om ze Jip en Janneke te noemen. En het grappige is, dat ze ook al een beetje naar hun namen luisteren!
	Ze hebben wel ondertussen bedacht dat Björn toch echt de gezelligste is om bij te liggen. Of zou het toch de bank zijn?
De eerste nacht hebben ze best goed doorstaan. Eerst even een uurtje hun nieuwe papa en mama wakker houden door tikkertje te spelen op de trap, en over de gang en door de slaapkamer en over het bed en dan weer terug. Dan klinkt ongeveer zo: ROMMELDEBOMMERDEBOM (de trap) slipslipslip (laminaat op de gang) grp-grp-grp (tapijt in de slaapkamer) BOINGGG (bed) Oefffh... (natuurlijk springen ze rechtstreeks op je maag!) Toen wij het licht (de tv) uitdeden was dat voor hun het seintje dat het bedtijd was geworden. Toen zijn ze gelijk bij ons in bed gekropen, onder de dekens ja... en hebben daar hun eerste nachtje doorgebracht. Later 's nachts is er nog wel gespeeld hoor.
Dit is de tweede ochtend, liggen ze lekker in het zonnetje van hun krabpaal te genieten. De avond daarvoor hebben ze heel lief met z'n tweeën met het muisje gespeeld dat aan de krabpaal vast zit. Filmpje!

Ook de tweede nacht ging prima. Ze hoefden niet meer zo nodig bij ons IN bed, erop was ook goed. En ook deze nacht is er uitbundig gespeeld. Tikkertje op de trap, verstoppertje achter de deur (leuk joh, als de ander z'n staart onder de deur doorkomt...), noem het maar op. Ondertussen waren wij redelijk gesloopt, want dat zijn toch ook geluiden waar je zelf niet aan gewend bent.
	Op woensdag 20 juni was Elly even langsgekomen met haar kinderen. Die vonden de katten natuurlijk heel spannend, en er werd ook druk roepend en zwaaiend met hengeltjes en armen achteraan gehold. Jip en Janneke vonden het op zich wel okee, interessant ook wel... maar deze foto's heb ik gemaakt nadat ze weg waren. Over uitgeteld gesproken, hahaha.
Oooohhh... ik heb zo'n slaap...
	Gezellig bij Björn op schoot, languit maffen... wat wil een kat nog meer?
22 juni. Hmmm... ik weet wel wat een baasje van twee burmezen wel zou willen. Nachtrust! Jip heeft vannacht bedacht dat het berecool zou zijn om de hele nacht te mauwen, om te kijken of wij uit de slaapkamer wilden komen om te aaien of te spelen ofzo. Maar aangezien wij vandaag best een lange dag voor de boeg hadden (Björn in ieder geval) hadden we graag een beetje geslapen. Maar het mocht niet zo zijn. :-( Negeren is nog steeds de beste remedie heb ik me laten vertellen, maar ik zat om vijf uur beneden met een keihard spinnende kat op schoot. Heel gezellig an'all that, maar dat was nou ook weer niet echt de bedoeling.
Wat later 's morgens heeft Janneke me geholpen met Internetten, en heeft geprobeerd om het muisje op het scherm te vangen. Filmpje! En nog een uurtje later hebben ze heel lief met z'n tweeën met het tentje gespeeld. Nog een Filmpje.